پژو ۲۰۶ تیپ ۵ در بازه تولید ۱۳۸۶ تا ۱۴۰۱ بهعنوان فولآپشنترین و اسپرتترین نسخه از خانواده ۲۰۶ در بازار ایران عرضه شد و به دلیل ترکیب پیشرانه قدرتمند TU5 با امکانات رفاهی نسبتاً کامل، همواره مورد توجه خریداران جوان و علاقهمندان به رانندگی پویا قرار داشت. این خودرو در طول این سالها تغییرات ظاهری و فنی جزئی متعددی را تجربه کرد که از جمله آنها میتوان به بهروزرسانی چراغها، سپرها، طراحی داشبورد و ارتقای استاندارد آلایندگی به یورو ۴ اشاره کرد. موتور ۱.۶ لیتری ۱۶ سوپاپ با کد TU5JP4 همچنان قلب تپنده این خودرو باقی ماند، اما در مدلهای متأخرتر بهمنظور انطباق با استانداردهای سختگیرانهتر آلایندگی، کالیبراسیون ECU و سیستم سوخترسانی بهبود یافت. این تغییرات هرچند محسوس نبودند، اما در انتخاب روغن موتور و فیلترهای مناسب برای مدلهای جدیدتر اهمیت پیدا کردند و نیازمند دقت بیشتری از سوی مالکان و فروشندگان هستند.
موتور TU5JP4 در پژو ۲۰۶ تیپ ۵ مدلهای ۱۳۸۶ تا ۱۴۰۱ همچنان به حدود ۴.۲ لیتر روغن موتور با گرانروی 10W-40 و استاندارد کیفی API SL یا بالاتر نیاز دارد، اما برای مدلهای تولیدی پس از سال ۱۳۹۵ که با استاندارد آلایندگی یورو ۴ عرضه شدند، استفاده از روغن با سطح کیفی API SN یا معادل ACEA A3/B4 بهطور جدی توصیه میشود. برندهای معتبری مانند توتال کوارتز 7000، ایرانول رانا 4050 و بهران پیشتاز با گرانروی 10W-40 همچنان بهترین گزینههای اقتصادی و در دسترس برای این پیشرانه محسوب میشوند و در دماهای بالای کاری موتور TU5 مقاومت خوبی در برابر اکسیداسیون و کاهش گرانروی از خود نشان میدهند. در مدلهای جدیدتر که دمای کاری موتور به دلیل سیستم آلایندگی کمی بالاتر است، برخی کارشناسان روغن تمامسینتیک 5W-40 را برای محافظت بهتر در استارت سرد و شرایط سخت پیشنهاد میکنند، اما در بهرهبرداری عادی شهری، همان 10W-40 نیمهسینتیک کاملاً کافی و مقرونبهصرفه است. تعویض روغن هر ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ کیلومتر یا هر شش ماه یکبار برای این موتور الزامی است و استفاده از روغن بیکیفیت یا تأخیر در تعویض آن میتواند به یاتاقانها، میلسوپاپ و بالابرهای هیدرولیک آسیب برساند.
